توی نُت گوشیم دنبال یه پسورد میگردم .از اول تا آخر چک میکنم.میرسم به یه متن به تاریخ7May 2021.متوقف میشه زمان .با چشم دنبال میکنم نوشته رو .تا آخر میخونم .آه از نهادم بلند میشه .نفس حبس شده رو محکم بیرون میدم .اصلا دلم نمیخواد دنبال اون پسوورد گم شده بگردم .با حرص لپ تاپ رو خاموش میکنم .چهره ی غم زده مو توی مانیتور سیاه میبینم .داستان همیشه ی اشک ها جاری میشه .

+این روزها میکرودیپرشن های خیلی کوتاه رو تجربه میکنم .در حد یکی دو بار در هفته و حدودا یکی دو ساعت.