من به زندگی نمی‌رسم .صرفا یه جامانده ام :)

دو ساعت و نیم خوابیدم بعد بیدار شدم ادامه آماده سازی غذا .بعد چهل دقیقه ظرف شستن.چه قدرررر ظرف بود .بعد ساماندهی زباله ها و نظم دهی و مرتب کردن آشپزخونه.اما هنوز خیلی کار هست :( دیگه نای ادامه ندارم .می‌خوام بخوابم و فقط سه ساعت وقت دارم بخوابم .فردا بعد از سرکار تا هشت شب کلاسم .برای وعده صبحانه پنج شنبه مهمون دارم و خرید نکردم و دقیقا نمی‌دونم چه زمانی قراره خرید کنم.صبح پنج شنبه ؟! .اصلا دلم نمی‌خواد به بعد و بعد فکر کنم.خیلی کار هست .خیلی 🤦

همچین حالتی در برنامه درسی و کاریم هم هست .حجم مطالب و محتوایی که حداقل تا آخر تابستون تموم بشه خیلی زیاده .

و این وسط تمام ارتباطات فردی مو قطع کردم :) هیچکس رو نمی‌بینم و هیچ جا نمیرم.صرفا چند تا تماس با افراد مهم رو حفظ کردم .تفریح هم کلا کنسل شده .

گاهی وسط این شلوغی ها احساس زنده بودن میکنم و این شلوغی دقیقا همون چیزی بود که میخواستم.اما یه وقتایی زبونم تند میشه و میگم : سگ توی این زندگی .🐕

+شب بخیر ؟ یا صبح بخیر ؟! نمی‌دونم :)