با هم باشید اما بگذارید در با هم بودن شما فاصله ای باشد و بگذارید نسیم در میان شمابورزد.

یکدیگر را دوست بدارید اما از عشق زندانی برای یکدیگر نسازید.

بگذارید عشق جایی در ساحل روحتان باشد.

پیمانه های یکدیگر را پر کنید اما از یک پیمانه ننوشید.

از نان خود به یکدیگر ارزانی کنید اما از یک قرص نان نخورید.

با هم برقصید ، بخوانید و شادکام باشید اما به حریم تنهایی یکدیگر تجاوز نکنید.

همچون تارهای عود باشید که جدا از هم اما با یک نوا مترنم میشوند.

قلبهایتان را به هم هدیه کنید اما یکدیگر را به اسارت در نیاورید

زیرا تنها دستان زندگی است که بر قلبهای شما حاکم است.

در کنار یکدیگر باشید اما نه چندان نزدیک زیرا ستونهای معبد دور از هم قرار دارند.

و درخت بلوط و سرو در سایه یکدیگر رشد نمیکنند !

+جبران خلیل جبران

+روزم با این پاراگراف شروع شد :)