همه ی آنچه که در من میگذرد

در زندگی گاهی به لبه ی پرتگاهی می رسم. یا باید خودم را پرت کنم ، یا اینکه بشینم و از منظره لذت ببرم. نوشتن همین است : لذت گرفتن از ترس و رنج. 

 

+نوشته از معین دهاز 

+ شنبه بیستم فروردین ۱۴۰۱| 12:4|بوتیمار| |