همه ی آنچه که در من میگذرد

پست ثابت رو پاک نمیکنم .رانندگی ام خوبه ولی دائم نمیشینم  .ماشین خودم نیست ،دست و دلم میلرزه که اتفاقی بیفته .منتظر اون روزی ام  که پشت فرمون ماشین ِ داغون خودم بشینم بدون ترس و دلهره .نمیدونم کی .شاید پنج سال شاید ده سال دیگه .هر وقتی که واسم ماشین بخرن ،یا ماشین بخرم .آینده مبهمه !

+شایدم من اشتباه میکنم الان پشت فرمون ِ ماشین بابا نمیشینم.

+ دوشنبه پانزدهم شهریور ۱۴۰۰| 18:26|بوتیمار| |